Waarom yoga goed voor me is – en waarom ik dat vergeet

Foto via Pexels (foto’s van mij in een yogahouding zijn een uitermate slecht idee)

Ik heb een heel druk hoofd. Mijn gedachten schieten alle kanten op en dat kan zowel positief als negatief zijn. De ene dag denk ik de wereld te kunnen veroveren, de andere dag is het alsof monsters de boel in mijn hoofd hebben overgenomen. Soms verdwaal ik daardoor en is het alsof ik vast kom te zitten in mijn hoofd. Ik deel graag met je wat bij mij iets lijkt te helpen: yoga.

Yoga, pizza en bier
Over yoga ga ik vast nog meer schrijven, maar in het kort mijn ervaringen ermee. Mijn ervaring met yoga is ongeveer drie jaar geleden begonnen: een groepsles in de sportschool, die ik best fijn vond. Al snel ontstond een fijn ritueel. Elke donderdag fietste ik na werk naar de sportschool, waarmee ik mijn werkweek mooi afsloot (letterlijk en figuurlijk) en daarna had ik een avond voor mezelf met pizza en bier. Op een gegeven moment ben ik overgestapt op Onefit en bij diverse yogascholen klasjes (millennial hier) gaan volgen. Sommigen waren heel fijn, anderen deden minder met me. Ik heb uiteindelijk ook nog iets meer dan een half jaar bikram yoga gedaan, een vaste serie houdingen in een ruimte van 40 graden. Daarna (dit jaar) is er ook nog een tijd geweest dat ik yoga heel stom vond en een enorme aversie ertegen had. En nu de afgelopen weken heb ik het weer opgepakt.

Uit het hoofd, in het hart
Yoga is voor mij niet (meer) houdingen zo perfect mogelijk uitvoeren of in een mooi pakje shinen (dat was het nooit) of proberen in een bepaalde meditatieve staat van gelukzaligheid te komen (dit deed ik op een gegeven moment te obsessief). Yoga betekent nu voor mij dat ik in contact kom met mijn lichaam en mijn lichaam voel. Dat klinkt misschien heel zweverig, maar voor iemand die zo ongeveer in haar hoofd leeft, is dit een manier om even uit dat hoofd te komen. Als ik me in een bepaalde houding heel erg focus op wat ik voel, kan ik namelijk niet meer denken. En zo creëert het even een pauze in mijn hoofd, rust. Maar bovenal: ruimte. Ruimte voor andere gedachten. Voor andere gevoelens. Als ik me rot voel, helpt het me soms de overstap te maken naar iets anders.

Het probleem is alleen dat ik zo in mijn hoofd zit, dat ik nog wel eens vergeet dat yoga me helpt daaruit te komen. Misschien zit er iets in mij dat graag blijft praten. Het ego – laten we het daar in een andere blog over hebben, anders wordt het zo wazig. En met donkere gedachten is het best spannend om op je mat te gaan zitten, want dat is eigenlijk hetzelfde als de monsters onder je bed onder ogen komen. Uiteindelijk jaagt yoga ze meestal wel weg, als een frisse wind die door je hoofd heen gaat.

Geen smoesjes
Ik doe nu yoga als ik denk dat ik er behoefte aan heb, maar nog beter zou misschien wel zijn om dagelijks mijn matje op te stappen. Dat kan heel makkelijk zijn. Yoga with Adrienne heeft goede video’s die soms maar 15 minuten duren. De Tibetan rites zijn vijf houdingen die goed zijn om je dag mee te beginnen en je lichaam te doen ontwaken. Enkele rek- en strekbewegingen zijn al voldoende om in contact te komen met je lichaam en even uit dat hoofd te stappen. Er zijn dus eigenlijk geen smoesjes mogelijk 🙂

Wat doe jij om uit je hoofd te komen?

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *