Mijn haat-liefdeverhouding met wandelen

Bij Refugio Altavista, op 3200 m hoogte op El Teide, met uitzicht op Tenerife. Een belonend uitzicht na een wandeling met meer dan 1000 m hoogteverschil 🙂

Ik ben niet zo heel goed in wandelen. Ten eerste loop ik ontiegelijk langzaam. Als ik beschrijvingen krijg van vrienden hoe lang het lopen is naar de bus/tram/trein/boot/vliegtuig, is dat meestal iets in de trant van “voor mij 8 minuten maar voor jou 15”. Dat langzame van lopen heb ik heel lang ook frustrerend gevonden: door wielrennen kan ik best hard fietsen en daardoor is het een nog grotere tegenstelling met lopen. Mijn tweede probleem met lopen is dat ik regelmatig over stoeptegels heen struikel. Of over mijn eigen voeten. Toch ben ik wandelen vooral de afgelopen paar weken heel fijn gaan vinden. Hierbij mijn ervaringen, van een vulkaan beklimmen tot rondjes lopen in mijn buurt.

Continue Reading

Corona overpeinzingen: verlangen naar de natuur

Foto via Pexels

De natuur heeft altijd al grote aantrekkingskracht op me gehad. Wandelen met de geur van dennennaalden, klimmen naar de toppen van bergen of simpelweg in een grasveld liggen met zicht op de sterren. Het heeft iets. Iets fijns. Soms iets magisch. Bovenal brengt het me rust. Sinds corona is dit gevoel alleen maar sterker geworden en verlang ik naar de natuur.

Continue Reading

Corona overpeinzingen: de aarde neemt wraak

Eigen foto: moeder aarde op haar mooist

De coronacrisis heeft ons gedwongen om wat meer stil te staan en op rustiger tempo te leven. Dat roept tal van gedachten en emoties op. Daarom een nieuwe categorie op deze blog: corona overpeinzingen. In deze eerste versie neem ik je mee in mijn gedachten over hoe dit soms wel een soort van wraak lijkt van moeder natuur.

Continue Reading