Een brief aan mijn depressief alter ego

Dag depressief* alter ego,

Ik weet dat alles nu verschrikkelijk voelt. Je zit opgesloten in je hoofd en er is geen weg uit. Het is alsof het doolhof stiekem doodloopt, alsof de sleutel van de uitgang is weggegooid. Doordat je zo in je hoofd zit, voel je je ook op andere manieren opgesloten. Je blijft binnen verstopt in huis en vergeet dat je deel uitmaakt van een grote wereld. Je wilt niks en kan je niet voorstellen dat je ooit nog wat zou willen.

Maar dat is allemaal niet waar.

Kom uit dat koppie.

Je hoofd is iets heel moois als je het goed in weet te zetten: je kan de mooiste verhalen creëren, nieuwe dingen leren en het zorgt ook voor de basale dingen als ademhalen en je hartslag – klinkt opeens niet meer zo basaal, hè. Maar het kan ook je persoonlijke hel worden als je je te veel gaat identificeren met wat er in je hoofd zit. Gedachten zijn maar gedachten. Soms slaan ze nergens op. Meestal, in jouw geval. Neem ze niet al te serieus en trap al helemaal niet in de val door met ze mee te gaan.

Ga naar buiten. Loop een rondje door de buurt. Ga naar het strand, plof neer in het zand en neem het komen en gaan van de golven in je op. Voel dat alles oké is. Snap dat in dít moment, nu, er niks mis is. Als je dat snapt, zul je zien dat er langzaam een glimlach op je gezicht komt. Dat je iets gaat voelen wat vreugde is.

Besef dat je altijd zelf bepaalt wat je doet en in zekere mate ook wat je denkt. Jij hebt de regie over dit leven, niet iemand of iets anders. Maar dan moet je ook wel dingen doen. Je kunt niet blijven zitten wachten tot je op magische wijze weer blij wordt. Je moet niet wachten tot iemand anders je blij maakt. Je kunt niet verwachten dat dat verhaal zich vanzelf schrijft. Dat je van de ene op de andere dag opeens superfit bent. Je moet werken voor dingen.

Weet dat er zoveel mogelijkheden zijn. De wereld is je speelveld. Je zit niet opgesloten, je kunt alle kanten op, alles doen. Maar dat moet je dan wel gaan doen. Als je wilt, natuurlijk.

Doe dingen. Probeer van elke dag een leuke dag te maken. Zie het niet als iets wat je maar overkomt, maar als allerlei momenten die je voor jezelf leuk kunt maken. Waarin je je euforisch kunt voelen door het sporten; waarin je je naar andere werelden kan laten voeren door te schrijven; waarin je je wat meer van het leven gaat snappen door te lezen en gedachten daarover op papier te zetten; en waarin je liefde kunt voelen door momenten te delen met mensen om wie je geeft.

Je bent niet alleen. Je zit niet opgesloten. Je bent onderdeel van iets groters, maar dan moet je dat wel opzoeken.

Laat los. Adem. Neem op. En leef.

Liefs,

Je betere zelf


* Disclaimer: depressiviteit toont zich in vele vormen en is voor iedereen anders. Zoek hulp als je dat nodig denkt te hebben. Voor mij uit het zich in soms donkere buien zoals hier beschreven, welke ik steeds beter onder controle heb. Deze brief heb ik vooral voor mezelf geschreven. Ik hoop dat het herkenbaar is voor anderen en misschien kan helpen, bijvoorbeeld om even los te komen uit donkere gedachten en te reflecteren daarop.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *